Na vele onderzoeken kwam, toen Jenthe twee jaar oud was, de diagnose thalamusschade. De thalamus zit in beide hersenhelften en zit bovenaan de hersenstam.
De thalamus is als een soort ‘verkeerstoren’ van de hersenen. Alles wat je waarneemt, geluiden, beelden, gevoelens, komt eerst langs dit gebied. De thalamus bepaalt welke informatie belangrijk is, waar het naartoe moet in de hersenen, en wat er even genegeerd kan worden. Ook speelt het een rol in de motoriek, slaap, emoties en concentratie. Het is dus geen klein radertje in het systeem, maar een centraal knooppunt dat met bijna alles verbonden is.
Thalamus / Gevolgen per hersengebied | Hersenletsel-uitleg.nl
Bij Jenthe werkt deze ‘verkeerstoren’ niet goed. Door schade aan de thalamus worden prikkels niet goed gefilterd of gestuurd. En dat merken we aan alles.
Jenthe heeft problemen met spraak. Niet omdat het deel van de hersenen dat over de spraak gaat is beschadigd, maar omdat de aansturing naar de mondspieren niet goed werkt door de schade. Ze heeft dyspraxie. Ze heeft problemen met haar motoriek, wederom door de verstoorde aansturing van de spieren. Ze is vertraagd in denken, spreken en in handelen. Ze heeft erg veel moeite met prikkelverwerking, waardoor ze zeer regelmatig overprikkeld is. Ze heeft een licht verstandelijke beperking, waarbij haar IQ schommelt op verschillende gebieden dus geen eenduidig beeld geeft. Kortom, flink wat uitdagingen in haar leven.
De klachten die voortkomen uit deze vorm van schade, begonnen al vanaf haar geboorte. Geen ontlasting de eerste dagen, amper slapen, overstrekken, juist te slappe spieren, slecht drinken, veel huilen. Het gevoel dat er iets niet klopte werd steeds groter.
Dus toen de diagnose kwam, was er ook een soort van opluchting, omdat de klachten werden verklaard. Er was dus echt iets aan de hand. Helaas was er geen arts die ons kon vertellen hoe de schade is ontstaan en dus ook niet wetende wat de komende jaren allemaal zouden brengen. Er was weinig tot niets bekend over thalamusschade bij kinderen. Dus we moesten het zelf maar ontdekken. Dat ging met veel vallen en weer opstaan.
En dat zijn we dus nog aan het doen. Met vallen en opstaan. Al vallen we wel iets minder snel en staan we ook sneller weer op als we gevallen zijn.
Hoe dit gaat schrijf ik in mijn blogs. Dus ben je nieuwsgierig, bekijk ook mijn andere blogs ;)
Liefs Marijke
Reactie plaatsen
Reacties