Elk jaar ga ik met mijn oudste dochter een weekend weg in de buurt van de Westfieldmall in Den Haag. Zo ook dit weekend. Vrijdag gingen we heen om te shoppen en daarna door naar het hotel. Deze keer bleven we twee nachten.
Ik merk in zo'n weekend altijd hoe vrij ik ben als ik even niet hoef te zorgen. Geen hond mee, dus daar was ik niet afhankelijk van. Maar ook even een 'normaal' gesprek voeren, in mijn eigen tempo leven, alleen mijzelf douchen en aankleden, alleen voor mijzelf eten en drinken regelen, shoppen in een druk winkelcentrum, een boek doorlezen, slapen wanneer ik wilde (aangezien Jenthe op onze kamer slaapt, gaan we meestal tegelijk naar bed en eruit). Het geeft opeens zoveel ruimte. En ik heb quality time met mijn oudste dochter, wat zo ontzettend fijn is.
Maar ook kom ik mijzelf tegen op zo'n moment. Want die prikkels op een dag ben ik amper meer gewend. Ik leef thuis in stilte en rust met Jenthe, dus een dag shoppen, uit eten en bioscoop geeft toch wel impact. Nu ga ik zelf ook goed op die rust, maar dan merk ik ook des te meer hoe het ook anders had kunnen zijn. Niet dat ik daar de hele tijd mee bezig ben. Juist niet, ik geniet van de vrijheid die ik op dat moment heb. Maar het is voor veel anderen eigenlijk gewoon heel normaal om die vrijheid te hebben om te doen en laten wat ze willen.
Jenthe was thuis met haar vader en die hadden ook quality time met z'n tweeën. Erg waardevol. Toch vindt ze het altijd moeilijk als we dan weer thuis komen van zo'n weekend. We zijn dan opeens weer met z'n vieren in huis en daarbij vertellen wij verhalen over het weekend en laten we zien wat we gekocht hebben. Dus de drukte is ook weer in huis. En daar kan Jenthe niet altijd meteen aan wennen en dat laat ze ook altijd wel merken. Gelukkig zijn we er ondertussen op voorbereidt, dat maakt het thuiskomen voor iedereen wat voorspelbaarder.
Dus met volle tassen en lege portemonnees kwamen wij weer fijn thuisgekomen. Een goed geslaagd weekend!
Liefs Marijke
Reactie plaatsen
Reacties