Visite. Gezellig zal je dan denken. En ja, dat is het ook zeker. Maar voor Jenthe is het niet alleen maar gezellig. Vooraf wordt al goed nagedacht over wat er mee moet. Oorkleppen voor de herrie, haar pop voor veiligheid en een ipad voor eventuele afleiding.
Dit keer gingen we op de fiets heen. Jenthe wilde op haar eigen fiets en niet de duofiets. Superknap! Het was niet een heel groot stuk, dus ze had er genoeg energie voor en het ging erg goed. Ze voelde zich trots was duidelijk te zien!
Op visite waren we lekker met elkaar aan het kletsen. Over en weer ging het gesprek. Er werd gelachen en er werden vragen gesteld. Ook aan Jenthe, die alles probeerde te volgen en aandachtig probeerde te luisteren. Ik zag dat het haar moeite kostte. Ze probeerde zich te focussen op haar taart en niet teveel omhoog te kijken.
Na drie kwartier was het klaar. Ze pakte haar pop en trok die weer een jas aan (jaja, de pop functioneert als volwaardig kind). Ik vroeg of ze naar huis wilde en het antwoord was duidelijk een ja! Dus alle spullen weer ingepakt en op naar huis. Ondertussen liep de visite mee naar de deur en bleef praten en vragen stellen. We trokken snel onze jas aan en we sloten het gesprek af. Ondertussen zag ik aan Jenthe dat ze al erg overprikkeld was en zo snel mogelijk weg wilde. Helaas ziet niet iedereen die signalen en begrijpen ze het ook niet altijd als je zegt dat het genoeg is voor Jenthe.
Gelukkig ging het fietsen terug naar huis goed en kon ze daarna op de trampoline ontprikkelen.
Hoewel visite dus leuk is, is het voor Jenthe ook een flinke uitdaging met al die prikkels. Ik vind het zo knap dat ze dit toch af en toe probeert aan te gaan, met de wetenschap dat ze daarna overprikkeld is. Dubbel zo knap dus!
Liefs Marijke
Reactie plaatsen
Reacties