(Weer) uit de leerplicht

Een jaar voorbij! Wat gaat een jaar snel zeg. Vorig jaar stonden we voor de keuze of we Jenthe uit de leerplicht zouden halen. Alhoewel, er was niet veel keuze. Het was de enige optie. Nu zijn we een jaar verder en moeten we weer de keuze maken of Jenthe wel of niet naar school zou gaan in het volgende schooljaar. Afgelopen jaar is wel weer duidelijk geworden dat de prikkelverwerking van Jenthe echt veel tijd en aandacht vraagt. Het is niet perse verbeterd. Wel heeft het ontzettend goed gedaan dat ze niet meer naar school ging. De rust kwam terug. Bij haar, maar ook binnen het gezin.

Nu mist ze school ergens ook wel. Ze mist de aansluiting met leeftijdsgenoten, de structuur op school, de uitdagingen. Dit hebben we thuis proberen op te vangen met dagbesteding, een privejuf en een begeleidster, maar sommige dingen kunnen deze wensen niet vervangen. Anderzijds slaapt ze nu veel beter, ze is veel relaxter in haar lijf en hoofd, ze kan meer op haar eigen tempo doen. De druk en prikkels zijn een stuk minder nu.

Voor mij daarentegen zijn die druk en prikkels juist toegenomen. Ik ben ergens niet tevreden met de situatie nu. Ik ben er soms echt mee in gevecht. Ik ben blij dat het nu beter gaat met Jenthe en met de mensen om haar heen die helpen. Maar ook vind ik het moeilijk dat ik nu bijna alleen maar het leven van Jenthe leef. Even iets voor mijzelf doen is niet makkelijk, afspreken buiten de deur moet met veel geregel, op mijn tempo leven lukt niet, een boodschap doen moet samen of moet ik plannen in de uurtjes dat Jenthe onder de pannen is.  Ik heb geen idee wat ik nog wil en kan, daar voel ik helemaal geen ruimte voor. Alles gaat aangepast en doordacht, niks spontaan. Vaak kan of wil Jenthe niets doen, waardoor ik thuis zit. Op zich ben ik wel een huismus, alleen voel ik me toch vaak gekooid. 

Idealiter wil ik gewoon dat Jenthe naar school kan. Net als, en met, alle andere kinderen. En dat wil ze zelf ook het liefst. Je zou ook verwachten dat in Nederland veel andere opties zijn qua onderwijs, mocht het op een school niet lukken. Dit valt vies tegen. Het is een flinke zoektocht door het land van aanbod,regels en wetten. 

Liefs Marijke